Voorafgaande aan het handboogschieten heb ik mij afgevraagd wat dat zou kunnen betekeken voor mijn ontwikkeling als persoon en in mijn werk. Ik had geen antwoorden. De eerste kennismaking met Jac was echter veelbelovend. In de kenismakingsronde wist hij scherpe vragen te stellen en mij al snel aan het denken te zetten. Dat denken kon vervolgens in gevoel en actie omgezet worden tijdens het schieten op het strand. Ik merkte dat juist het loslaten van de regeltjes en het schieten vanuit het gevoel de geest verruimt. Niet het mikken op het doel maar het schieten op zichzelf geeft voldoening en de mogelijkheid tot herkennen van jezelf. Het nagaan wat het veroorzaakte om een goed gevoel te hebben terwijl het doel (bord) gemist werd, was voor mij prettig te constateren en waar ik weer een stukje persoonlijke ontwikkeling in heb doorgemaakt. Ik heb daarom een advies aan de twijfelaars en de zoekers: LAAT JE VERRASSEN.

Leen Kool
(LNV Directie Regionale Zaken)

Op de SqEME-zomerdag heb ik Jac Rongen meegemaakt terwijl hij met de Roos van Leary inzicht gaf in gedragsbeïnvloeding. Op mijn opleiding en in de jaren die ik werkzaam ben, heb ik regelmatig mensen met de Roos van Leary zien werken, maar ik heb nog niemand meegemaakt die de methode zo goed door had en kon toepassen als Jac Rongen. Op deze wijze geeft het een meer dan waardevol inzicht in je natuurlijke manier van reageren, het effect waar dat toe leidt en hoe je daar bewust mee om kunt gaan. De acteur gaf een goede meerwaarde, waar de meeste trainers daarin zelf de rollenspelen oppakken. Voor mij bevestigde die extra inzet het belang dat Jac hecht aan kwaliteit van werken. Juist daarom wil ik graag met mijn reactie op deze site mijn waardering daarvoor kwijt.

Wouter Hart
(Organisatieadviseur BrainShare)

Wij hebben 2 dagen een teambuilding sessie doorlopen onder leiding van Jac. Voor de tweedaagse gaf Jac mij zijn benaderingswijze aan en het waarom erachter. Ik vond het spannend om te zien of en hoe het ging werken.

Het werkte! Na een aantal korte sessies over verwachtingen, introducties en beelden werd de groep losgelaten met een aantal op zichzelf staande buitenopdrachten. Meteen werden een aantal groepsprocessen zichtbaar, welke zich ook op het werk manifesteren. De kracht van Jac is dat hij de groep zelf laat ingrijpen. In eerste instantie verwacht een groep richting en coordinatie van de coach. In een (veel) latere fase, als de groep "dieper" wegzakt, wordt duidelijk dat je er als groep zelf moet uitkomen en je zelf de echte punten bespreekbaar moet maken. In het hier en nu. Op een effectieve manier feedback geven en ontvangen. De kracht en effect van het op zo'n manier met elkaar omgaan wordt duidelijk. Terwijl het eigenlijk ook heel normaal is.

Al met al gaf het onze groep goede handvatten om als team sterker te opereren.

Reindert-Jan van der Meulen
(manager Business Intelligence Center Nuon Retail)

Met een hoge betrokkenheid op de problematiek van NXP en geholpen door zijn enthousiasme slaagde Jac erin om de vaardigheden en bewustwording van mijn team van professionals op het vlak van communicatie doeltreffend aan de orde te stellen. Met een korte en intensieve training is hij in staat gebleken om de effectiviteit van ons blijvend te verbeteren.

Guido de Vocht
(Logistics Operations Manager, GSO-Europe, NXP Semiconductors)

Doel van de advisering was het initiatief dat in de mensen zat te benutten. Er is gekozen voor een ondersteuning van Jac "in huis". Geen training buiten de deur.

De wijze waarop je dat hebt ingevuld verdient een pluim. In het algemeen worden adviseurs als betweters ervaren die "het wel eens even komen vertellen". De wijze waarop jij je presenteerde werkte drempelverlagend voor de leden van het team. Men zag je op een gegeven moment als een spiegel die binnen de groep stond, waarbij je regelmatig op jouw wijze, direct en met respect voor de persoon, medewerkers confronteerde met hun gedrag en het effect van hun gedrag op de groep.

Mede door jouw inbreng is er binnen de groep een vorm van openheid ontstaan die ons, in de onzekere tijd die we hadden en voorlopig nog zullen houden, in staat stelt om gevoelige onderwerpen bespreekbaar te maken. En wel op een zodanige wijze dat men het ervaart als een bijdrage om de groep beter te laten functioneren en niet een individu aan te vallen.

Ik wil je danken voor je ludieke, maar o zo dicht bij staande inbreng. Je hebt het team geholpen in het vinden van de juiste weg in een veranderende organisatie.

Marcel Rook
(Tracémanager ProRail, Randstad Zuid)

Tijdens de COR-training die wij van Exel vorige week hadden, heb ik een paar moeilijke stappen genomen. Ik ben door een voedselallergie gedwongen om na een maaltijd rustig aan te doen, mezelf absoluut niet fysiek in te spannen. Met een outdoor-training zoals wij die hebben gedaan is dat natuurlijk lastig. Jij kwam toen met het idee om een rolstoel in te zetten, zodat ik ook mee kon doen aan de programma-onderdelen die na het eten plaatsvonden. Dit vond ik in eerste instantie griezelig, omdat ik normaal nooit een rolstoel gebruik, maar ik heb je aanbod aangenomen om toch gewoon mee te kunnen doen en de rest niet tot last te zijn.

Op de eerste dag van de cursus heb ik aan mijn collega's van de andere vestigingen uitgelegd wat de reden was van de rolstoel, en wat er met me zou gebeuren wanneer ik er geen gebruik van zou maken (risico op anafylactische shock). Ik zag er wel tegenop om dit te vertellen, maar gelukkig nam iedereen het voor kennisgeving aan en deed niemand er moeilijk over. Ik ben normaal 'niet op mijn mondje gevallen' maar om dit soort dingen en plein publique uit te leggen vind ik niet prettig. Gelukkig kreeg ik de ruimte om het te vertellen.

Het rondgereden worden in de rolstoel bleek gelukkig absoluut geen beperking voor mezelf, mijn collega's of het programma. Iedereen wilde de stoel wel duwen, en als ik even wilde staan werd de stoel gretig gebruikt door anderen die even uit wilden rusten. Bij boswandelingen werd ik op sommige momenten door mijn collega's letterlijk op handen gedragen ;-) wat ook weer goed was voor de oefeningen, het ging immers om de groepsprocessen en wederzijds vertrouwen.

De andere moeilijke stap (die toch zinnig bleek te zijn), was dat ik mijzelf ertoe moest dwingen om niet altijd overal aan mee te willen doen. Sommige opdrachten waren deels denkwerk en deels fysiek, ik ben altijd geneigd om direct tot actie over te gaan en alles 'lekker zelf te doen', maar nu werd ik door de omstandigheden gedwongen om mijn collega's aan de slag te laten gaan en zelf toe te kijken. Ook in vergaderingen en tijdens het normale werk moet ik dit doen, en dat kost me vaak moeite ('het gaat pas goed als je het zelf doet', ken je dat gevoel?). Ik heb het idee dat ik mezelf hiermee overwonnen heb!

Om kort te gaan: ik heb genoten van de training, me geen seconde beperkt gevoeld en me (misschien wel dankzij de stoel?) zeer 'deel gevoeld' van de groep. Bedankt!

Jet